X
تبلیغات
تعمیر و نگهداری هواپیما

فناوری های ساخت هواپیما

در فرآیند طراحی یک هواپیما، مراحل بسیاری طی می‌شود تا موجود طراحی شده به مرحله آزمایش‌های عملی برسد. پس از مشخص شدن نیاز سفارش دهنده، شرکت سازنده یک طرح مفهومی را ارائه می‌کند تا با مشورت شرکت یا ارگانهای متقاضی، طرح را به اجرا در بیاورد. بیشترین هواپیماهای مفهومی نظامی و غیر نظامی را می توان در نمایشگاه های هوافضا دید.

هشتمین نمایشگاه بین‌المللی هوافضای روسیه با عنوان ماکس 2007 آغاز به کار کرد و 726 شرکت فعال در زمینه های مختلف از 43 کشور جهان به رقابت و نمایش قدرت خود پرداختند.
اگرچه بسیاری از طرح ها و پروژه‌های نظامی به دلیل محرمانه بودن در این نمایشگاه ها معرفی نمی شوند و تا زمان آزمایشات عملی هیچ صحبتی از آن ها نخواهد بود، اما  به  بهانه برگزاری ماكس 2007، در این نوشتار 4 مدل مفهومی را انتخاب کرده ایم که 2 مدل به مرحله عملی رسیده و دو مدل دیگر هنوز مراحل تحقیقاتی و محاسباتی خود را به اتمام نرسانده اند. این 4 مدل هرکدام انقلابی در صنعت هوافضا محسوب می شوند.

یك مایل در ثانیه

هوافضاپیمای تحقیقاتی ابر صوت «هایپرایكس» نتیجه پروژه چند ساله ناسا در زمینه موتورهای هوادم است كه شروع این تحقیقات همزمان با ریاست جمهوری رونالد ریگان بود.
تاكنون حدود ۵/۲ میلیارد دلار فقط در زمینه تحقیقات تئوری هایپرایكس سرمایه‌گذاری شده و طبق اظهار مسئول سایت ناسا، حدود ۲۰ تریلر كاغذ و اطلاعات برای این طرح مورد استفاده قرار گرفته است.
پروژه هوافضاپیمای هایپرایكس برنامه مشتركی بین چند مركز تحقیقاتی و شركت های سازنده هواپیما است.
به عنوان مثال مسئولیت فناوری موتور هایپرایكس در مركز تحقیقات «درایدن» انجام شد و مركز تحقیقات «لانگلی» ناسا در هامپتون ایالت ویرجینیا، مسئولیت هدایت و برنامه‌ریزی پروژه را برعهده دارد.
پس از مدتی شركت میكروكرافت، به رغم تجربه های بسیار ارزشمندش در زمینه گسترش و آماده سازی مدل های اولیه هواپیماها و نیز  در بخش سخت افزاری و نرم افزاری هواپیما، شركت بوئینگ و شركت سازنده ماشین های خود كار دقیق را به كمك طلبید.
با همكاری گروهی این شركت ها و مراكز تحقیقاتی پیشرفته هوافضا، نخستین نمونه پروازی هایپرایكس یا X-43A  در سال ۱۹۹۹ میلادی به نمایش گذاشته شد.
ركورد بیشترین سرعت هواپیما پیش از هایپرایكس، در هواپیمای X-15 بود كه توانست به سرعت ۶/۶ ماخ دست یابد و اكنون هایپرایكس برای سرعتی بین ۶ تا ۱۰ ماخ طراحی شده و آخرین قدرت بشر را در به پرواز درآوردن پرنده های مصنوعی با سرعت ابر صوت به نمایش گذاشته است.
طبق نظر دانشمندان هوا فضا، مهم ترین نكات قابل توجه در هایپرایكس، اولا تكنولوژی موتورهای اسكرم جت  و ثانیا طراحی بدنه یكپارچه و منسجم آن است. مهم تر اینكه هایپرایكس با بهره گیری از تكنولوژی موتورهای اسكرم جت، هیچ‌گونه رانش ایستا تولید نمی كند.

هواپیمای نامرئی

شركت بوئینگ یكی دیگر از مخلوقات خود را با نام Bird of Prey در جشنی در سنت لوئیس در  اكتبر ۲۰۰۲ برای اولین بار در معرض نمایش همگان گذاشت. این موجود خارق‌العاده در اصل نمایشگر سبك و شیوه جدیدی از تكنولوژی رادارگریزی است كه می‌تواند قافله سالار هواپیماهای قرن آینده باشد و انقلابی در طراحی انواع هواپیماها به شمار آید.
این طرح، یكی از پروژه های بسیار سری شركت بوئینگ بود كه از سال ۱۹۹۲ برای بررسی آن شركت بوئینگ آغاز به كار كرد و تا سال ۱۹۹۹ نیز ادامه پیدا كرد. این هواپیما در اوایل قرن جدید به نمایش گذاشته شد زیرا همانگونه كه می خواستند، این طرح به استانداردهای خود رسیده بود و دیگر احتیاجی به مخفی ماندن نداشت.
بیشتر طراحی این پرنده شگفت انگیز در بخش تحقیقات و گسترش پیشرفته فانتوم وورك انجام شد. ساخت Bird of Prey در راستای چندین هدف ارزشمند در صنعت هوافضا مانند استفاده از مواد مركب، بهترین قدرت مانور متناسب با سرعت، هزینه ساخت بسیار پایین و … بوده است.
این پروژه برای شركت بوئینگ حدود ۶۶ میلیون دلار هزینه داشته است.  اولین پرواز آزمایشی آن در سال ۱۹۹۶ انجام شد. این پرنده آهنی كوچك دارای مشخصاتی خاص چون: فاصله دو سر بال ۲۳ فوت با طول ۴۶ فوتی، وزنی معادل ۶۴۰۰ پوند است.
موتورهای آن را شركت صنعت موتورسازی آمریكا به نام پرت و ویتنی  با مدل JT15D-5C ساخته است این موتورها توربوفن هستند. بالاترین ارتفاعی كه به دست آورد ۲۰ هزار پا بود و حدود سرعت آن ۴۸۱ كیلومتر در ساعت.
این اولین باری است كه توسط یك موتور هوادم اسكرم جت سعی در رسیدن به سرعت های بالای ۵ ماخ می شود. البته تاكنون فضاپیماها مانند شاتل‌ها كه با قدرت راكت به پرواز درمی آمدند به این سرعت ها دست یافته اند. اما چیزی كه این طرح را از فضاپیماها جدا می سازد موتورهای هوادم است.
شرایط پروازی هایپر ایکس نیز بسیار ویژه است. X-43A در یك راكت كمكی به نام پگاسوس   تعبیه می‌شود و پگاسوس نیز توسط بمب‌افكن B -52 حمل می شود.  می بینید كه پرواز این پرنده مشغله های زیادی دارد. راكت كمكی پگاسوس توسط شركت اوربیتال ساینس طراحی و ساخته شده است.
با تمام این اوصاف هایپر ایکس سریعترین پرنده غیر راکتی است که تاکنون انسان ها ساخته اند و می تواند هر متیل را در یک ثانیه طی کند.

غولی كه هنوز متولد نشده است

یكی از رویاهایی كه شركت های هواپیمایی همواره در سر دارند، ساخت هواپیمای مسافربری دوربردی است كه بتواند بیشتر از یك هزار مسافر را جابه جا كند. تاكنون هواپیماهای زیادی برای تحقق این رویا خلق شده، اما هنوز به آن رویای مطلوب نرسیده‌اند.
برای مثال هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ در حال حاضر یكی از بهترین و قدرتمندترین هواپیماهای مسافربری محسوب می شود. این هواپیما، آمریكایی است و در مقابل آن، شركت توپولف روسیه دست به ساخت هواپیمایی غول پیكر زده است كه انقلابی در صحنه ساخت هواپیماهای مسافربری به حساب می‌آید؛ غولی به نام توپولف ۴۰۴.
هنگامی كه شركت توپولف تصمیم به ساخت این غول گرفت، مهندسان و متخصصان چندین طرح را ارائه كردند اما از بین تمامی آنها طرح «بال پرنده» انتخاب شد.در این طرح هواپیما با ۶ موتور ملخ دار (توربوپراپ) مجهز شده كه هركدام از موتورها، نیروی پیشرانی به اندازه ۱۸۰۰۰ كیلوگرم را مهیا می‌كنند.
همانطور كه در عكس می بینیم موتورها در قسمت انتهایی هواپیما و بین دو دم Vشكل تعبیه شده اند. برای ساخت این بال پرنده نیز دو طرح مجزا در دست است. در یكی از آنها بدنه اصلی به ۶قسمت مجزا كه هركدام توانایی پذیرش تعدادی مسافر را دارد، طراحی شده است. این هواپیما ۱۲۱۴ مسافر با خود حمل می‌كند و مقدار اصلی ذخیره سوختش در بال‌های اصلی است.
طرح دیگر دومنظوره است و از دو بخش تشكیل شده است. یك قسمت برای حمل مسافر و قسمت دیگر نیز برای حمل بار و محموله های تجاری. موتورهایی كه در این هواپیما به كار رفته با همكاری شركت رولز رویس ساخته شده است كه توربوفن هستند. مدل این موتورها ۴۴ـ NK است و با نام ترنت شناخته می‌شود.
حال بعد از نگاهی كوچك به مشخصات این مخلوق شگفت انگیز خود قضاوت كنید كه اگر یك چنین موجودی را از نزدیك ببینید شگفت زده نمی شوید؟!
طول ۶/۸۶ متر، ارتفاع ۳/۲۶متر، وزن برخاستی605 تنی، گنجایش ۱۲۰۰ مسافر و برد 135000 کیلومتری نشانگر بزرگترین هواپیمای مسافرتی برای نسل‌های آینده است.

بمب افکن رادارگریز

با پیشرفته تر شدن رادارها بحث رادارگریزی  به پیش آمد كه گوشه های كوچكی از فناوری  رادارگریزی را در بمب افكن های پس از B-52 آمریكا به نامB-1B ملقب به نیزه دار آسمان می‌بینیم.
ولی نهایت و كمال این فناوری را در بمب افكن B-2 ملقب به شبح مشاهده می كنیم كه هم اكنون می توان آن را بهترین هواپیمای بمب‌افكن دنیا شناخت. در ادامه این روند آمریكا به دنبال ساخت بمب‌افكنی برای ارضای تمام نیاز نیروی هوایی خود است و به تازگی پروژه ای به نام B-3 را در دست آزمایش و تحقیق گرفته است.
در حال حاضر و تحت برنامه‌ریزی های فعلی، هواپیمای 1- B Lancer و بمب افكن رادارگریز B-2 حداكثر تا سال ۲۰۳۷ در شرایط پروازی نگهداری خواهند شد، سالی كه قرار است نیروی هوایی آمریكا به دلیل استهلاك بمب‌افكن‌های خود تعداد آنها را به ۱۷۰ هواپیما كاهش دهد.
البته احتمال می رود كه هواپیمای به روز شده B -52 تا سال ۲۰۴۵ در ناوگان پروازی باقی بماند. پیش بینی های كارشناسان نظامی آمریكا این است كه در آن سال، نیاز نیروی هوایی آمریكا به بمب افكن های جدید یكی از مهم‌ترین نیازهای نیروهای نظامی ایالات متحده آمریكا خواهد بود. به همین خاطر مسئولان نیروی هوایی آمریكا به فكر پركردن این خلأ افتاده اند.
برای تعیین طرح نهایی B-3 نتیجه مطالعات انجام شده توسط برد مشاوره ای علمی USAF  نیوورلدویستا و دیگر نهادهای مطالعاتی درگیر در این پروژه به دقت بازبینی شدند و طرح نهایی تركیبی از نقاط قوت این طرح‌ها ارایه شد.
B-3 هواپیمایی است كه انتظار می رود با سرنشین و یا بدون آن قابلیت انجام ماموریت ها در بردهای بسیار زیاد را داشته باشد. برای این منظور از تكنولوژی‌های پیشرفته رادار‌گریزی (IR ) و (RF) بهره می برد. اما كیفیت نابود كردن اهداف در این بمب‌افكن سبك، بسیار پیشرفته و جالب است.
برای این منظور از لیزر یا امواج قدرتمند مایكروویو (HPM) استفاده خواهد كرد. هواپیمای بدون سرنشین هم می تواند از HPM برای تخریب استفاده كند هم برای ایجاد اختلالات رادیویی و كاربردهای بی حس كننده استفاده کند (كه كاربردهای بی حس كنندگی بیشتر در كنترل اغتشاشات كاربرد دارد).
تحقیقات B-3 با انجام مطالعات بدنه شروع شد. در این میان سه شركت آمریكایی کاندیدای ساخت بدنه فوق مدرنB-3 هستند، بوئینگ، لاكهید مارتین و نورث روپ گرومن  اما هنوز برنده مناقصه ساخت بدنهB-3مشخص نشده است.
مركز سیستم های هوانوردی نیروی هوایی آمریكا در پایگاه نیروی هوایی رایت پترسون  در اوهایو  زمان تحویل نهایی بمب‌افكن را محدوده زمانی ۲۰۳۰ تا ۲۰۳۵ اعلام كرده است در عین حال به شركت های درخواست كننده شركت در مناقصه گوشزد كرده است كه احتمال دارد بر اثر فشارهای مقامات نظامی آمریكا تحویل B-3چندسال زودتر اتفاق افتد.
در تحقیقات اولیه B-3هواپیمایی با قابلیت تهاجمی برای استفاده در تمام نقاط دنیا با سریع ترین حالت ممكن تعریف شده بود. این هواپیما می توانست یك پرنده با سرعت ۷/۲ ماخ باشد یا هوافضاپیمایی با سرعتی بالغ بر ۱۷ ماخ.
هواپیمایی كه بتواند از خاك آمریكا بدون سوخت گیری به هر نقطه از دنیا رفته و اهداف دشمن را نابود كند و با سوخت گیری مجدد به خاك آمریكا بازگردد. اما نكته مهم و اساسی این بود كه B-3تمام ماموریت های خود را در سه یا كمتر از سه ساعت انجام دهد.
در میان این شرکت ها، نورث روپ گرومن تجربیات بسیاری در فناوری رادارگریزی، اجزا و قطعات كامپوزیت، ساخت جنگنده ها، سیستم‌های الكترونیكی و هواپیماهای بدون سرنشین دارد كه همگی این موارد در ساختB-3 شدیداً مورد نیاز هستند.
شركت نورث روپ برای ساخت پلت فورم B-3 از فناوری جدیدی استفاده كرده است كه به پلت فورم بی صدای مافوق صوت معروف است. خاصیت بارز این پلت فورم این است كه با ایجاد صدای كمتر فشار برخاست پرنده را ۳/۰ پوند بر فوت مربع كاهش می دهد.
برای معرفی نوآوری‌های استفاده شده در این هواپیما نیاز به وقت و مجال مناسب تری است. چون تقریباً تمام سیستم های استفاده شده در این هواپیما (كه البته به صورت مفهومی هستند) در نوع خود جدید و كم مانند هستند. به هر حال از بمب افكنی كه جایگزین B-2 می‌شود، انتظاری جز این نمی توان داشت.

نوشته شده توسط رسول زرنانی در |  لینک ثابت   • 

RAT

 

A ram air turbine (RAT) is a small turbine that is connected to a hydraulic pump, or electrical generator, installed in an aircraft and used as a power source. The RAT generates power from the airstream due to the speed of the aircraft.

With the exception of crop dusters (see below), modern aircraft only use RATs in emergency - in case of the loss of both primary and auxiliary power sources the RAT will power vital systems (flight controls, linked hydraulics and also flight-critical instrumentation). Some RATs produce only hydraulic power, which is in turn used to power electrical generators. In some early aircraft, small RATs were permanently mounted and operated a small electrical generator or fuel pump.

Modern aircraft generate power in the main engines or an additional fuel-burning turbine engine called an auxiliary power unit, which is often mounted in the rear of the fuselage or in the main-wheel well. The RAT generates power from the airstream due to the speed of the aircraft, and if aircraft speeds are low the RAT will produce less power. In normal conditions the RAT is retracted into the fuselage (or wing), deploying automatically following complete loss of power. In the time between power loss and RAT deployment, batteries are used.

RATs are common in military aircraft which must be capable of surviving sudden and complete loss of power. Many modern types of commercial airliners are equipped with RATs. In the 1960s the Vickers VC-10 was one of the first types of airliner equipped with a RAT. The Airbus A380 has the largest RAT propeller in the world at 1.63 m in diameter, but around 80 cm is more common. A typical large RAT on a commercial aircraft can be capable of producing, depending on the generator, from 5 to 70 kW. Propellers started as two-bladed or four-bladed models but military (and increasingly commercial) models now use ducted multi-blade fans. Smaller, low airspeed models may generate as little as 400 watts.

In other military uses, pod-fitted systems such as the M61A1 Vulcan or electronic systems (e.g. the AN/ALQ-99 TJS) can be powered by a RAT in standard operation. Also, some free-fall nuclear weapons, such as the British Yellow Sun and Blue Danube used RATs to power radar altimeters and firing circuits.

In non-military use, RATs have been used to power centrifugal pumps to pressurize the spray systems on aircraft that are used as crop dusters to deliver liquid agents to cropland. The major reason for choosing a RAT is safety; using a RAT allows the FAA-certified engine and power systems on the aircraft to remain unmodified. There is no need to use an engine power takeoff to drive the pump, and the pump can be placed low or below the exterior of the airframe greatly simplifying plumbing, and being the lowest point in the plumbing, it will have gravity feed from the spray tanks and never need to be primed. In the event of a pump failure that could result in seizure, there is no effect on the flying ability of the aircraft or its systems apart from the obvious fact that the spray systems are non functional.

Honeywell and Hamilton Sundstrand are the main US suppliers of RAT systems.

بسیار اتفاق می افتد موتور هواپیما به دلایل گوناگون خاموش شود . در این صورت به دلیل از کار افتادن ژنراتورهای تولید برق بسیاری از سیستم های هواپیما از کار می افتند .و باتری هواپیما هم برای مدت بسیار کوتاهی می تواند نیاز سیستم های مورد نیاز را در پرواز فراهم نماید ( حدود 10 دقیقه طبق نوشته مقاله ) . در این روش از یک ملخی در زیر هواپیما استفاده می شود که با نیروی باد بدون نیاز به موتور کار می کند . این ملخ فقط در شرایط اضطراری و در هوا مورد استفاده قرار میگیرد و می تواند سیستم های هواپیما را برای مدت زمان بیشتری روشن نگه دارد . مکان قرار گیری آن با دایره قرمز نشان داده شده است .

 

همین روش ابداعی در لاکهید -1011 ، بوئینگ 757 و 767 و777 و ارباس های 320و321 ,330و340و 380 وجود دارد . بوئینگ 727 و737 و747 در تمام مدلها فاقد این ملخ بادی هستند . RAT ایرباس 380 بزرگترین تیغه را با قطر 1.63 دارد و قادر به تولید حداکثر 70 کیلووات برق است . این دستگاه همچنین در هواپیماهای نظامی هم وجود دارد . در هواپیمای مسافری دارای دو ملخ است ولی در هواپیماهای نظامی دارای چند ملخ و ابعادش کوچکتر می باشد
در یک هواپیمای نظامی . اف-105


در بوئینگ 757 تصویر سمت راست ودر ایرباس 321 در تصویر سمت چپ



در بوئینگ 767


در سانحه 777 بریتیش در فرودگاه هیترو که منجر به از دست رفتن کامل موتورها و سیستم الکتریکی و در نتیجه فرود اضطراری هواپیما قبل از باند شد خلبان آن از این وسیله بهره نگرفته بود . از خلبان علت عدم استفاده اش را سوال کردند که در جواب گفته بود به عملکرد و توانایی ان مطمئن نبوده است .

 

 منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Ram_air_turbine

 http://aerospacetalk.ir/vb/showthread.php?t=32315

 

نوشته شده توسط رسول زرنانی در |  لینک ثابت   • 

Pump

 

تعریف پمپ :

به طور کلی پمپ به دستگاهی گفته می شود که انرﮊی مکانیکی را از یک منبع خارجی اخذ و به سیال مایعی که از آن عبور می کند، انتقال می دهد. در نتیجه انرﮊی سیال پس از خروج از این دستگاه (پمپ) افزایش می یابد. در پمپ ها تغییرات انرﮊی سیال همواره به صورت تغییر فشار سیال مشاهده می گردد. از پمپها برای انتقال سیال به یک ارتفاع معین و یا جا به جایی آن در یک سیستم لوله کشی و یا هیدرولیک استفاده می نمایند. به عبارت کلی تر از پمپ برای انتقال سیال از یک نقطه به نقطه دیگر استفاده می کنند. پمپها دارای انواع مختلفی هستند که هرکدام دارای کاربرد خاصی می باشند.

پمپ دستگاهی است که با ازدیاد فشار سیال باعث انتقال آن ازنقطه ای به نقطه ای دیگر میگردد. اساس کار پمپ گریز از مرکز براساس نیروی گریز از مرکز است، به این صورت که قسمت متحرک پمپ تحت حرکت دورانی قطرات آب را از مرکز به خارج پرتاب میکند،چون قطرات دارای سرعت زیاد میباشند در برخورد با پوسته سرعت آنها به فشار تبدیل میگردد. در واقع اساس کار آنها بر اعمال نیروی گریز از مرکزو تبادل اندازه حرکت در پره های پروانه به واحد وزن مایع مبتنی است.

                       

تاریخچه :
نیاز انسان به آب و جابجایی آن از نقطه ای به نقطه ای دیگر سبب شد که انسان به فکر ساخت دستگاهی که این مشکل رابرطرف کند بیافتد. اولین نمونه های پمپ ها که نیروی محرک آنها توسط انسان یاحیوانات تامین میشد، توسط مصریان باستان در 17 قرن پیش از میلاد مسیح ساخته شد و مورد استفاده قرار گفتند.آنها توانسته بودند آب را با پمپ های رفت و برگشتی از عمق 91.5 متر ی زمین بیرون بکشند. در یونان باستان نیز پمپ های رفت و برگشتی با طرح ساده 4 قرن قبل از میلاد ساخته شده بود. تاریخ مشخصی در مورد ابداع پمپهای سانتریفیوژوجود ندارد ،اما گفته میشود که نقاشیهای لئوناردو داوینچی در قرن پانزدهم میلادی نشان میدهد که چگونه با اعمال نیروی گریزازمرکز به آب درون یک لوله خمیده ، آب را تا مقدار معینی بالا برد.

اولین پمپ های سانتریفیوژ در اواخر قرن هفدهم و اوایل قرن هجدهم توسط مهندسین فرانسوی و ایتالیایی ساخته شده و کاربرد عملی یافتند (1732). در نیمه های قرن نوزدهم عیب اصلی پمپهای رفت و برگشتی که عبارت از مقدار جریان پایین می باشد، موجب این شدکه پمپ های سانتریفیوژ با استقبال بیشتری روبرو شوند و جایگاه وسیعتری در صنعت پیدا کنند.

كار پمپ ها

يك پمپ هيدروليكي انرژي مكانيكي را از طريق عامل ايجاد فشار ( پيستون، چرخ دنده، پره و غيره ) به سيال منتقل مي نمايد. پمپ ها در صنايع مختلف كاربردهاي متفاوت دارند مثلاً در يك نيروگاه حرارتـي از پمپ به منظور آب رساني ديگ هاي بخار بهره برداري مي شـود، در صورتي كه در نيروگاه آبي پمپ را به منظور تأمين جريان آب مورد نياز دستگاه هاي خنك كننده ( نظير سيستم خنك كننده قطعات ژنراتور ) بكار مي برند يا آب نشتي و اضافي را توسط آن از مخازن آب انبار به درون رودخانه تخليه مي نمايند. به طور  كلي مي توان گفت همان گونه كه كار قلب بگردش درآوردن جريان خون در بدن است، در يك سيستم هيدروليكي مي توان از پمپ به عنوان قلب سيستم ياد كرد چرا كه وظيفه پمپ در چنين سيستمي، بگردش در آوردن جريان سيال است.

درصنايع مدرن امروزي براي بهره گيري از پمپ ها، از الكترو موتورهايي استفاده مي شود كه سرعت آن ها را مي توان تغيير داده و با اين عمل مقدار فشار و جريان مايع را كنترل نمود.

براي آنكه يك پمپ به طور مطلوب عمل پمپاژ را انجام دهد، مي بايستي هميشه در محفظهء آن مايع موجود باشد. هر پمپ مجهز به لوله مكنده اي است كه هيچ منفذي ندارد. يك انتهاي اين لوله در منبع گاز يا مايع قرار داشته و انتهاي ديگر آن به محفظه اي كه پيستون يا محور دوار در آن جاي دارند منتهي مي گردد.

براي آنكه پمپ به نحو مطلوب مورد بهره برداري قرار گيرد لازم است كه يك شير يك طرفه

 ( Foot  Valve ) در مدخل مجراي ورودي قرار گيرد كه مايع از تخليه آب مجراي ورودي شده تا در صورت لزوم بسادگي بتوان پمپ را بكار انداخت. در سانتريفوژ ( گريز از مركز ) در صورتي كهاين شير قرار داده نشده باشد از يك شير يك طرفه Check  Valve براي جلوگيري از برگشت جريان مايع و دوران پمپ در جهت عكس استفاده مي شود.

اساس مكش پمپ ها

هوا در سطح زمين داراي فشاري معادل 6/14 پوند بر اينچ مربع و يا يك كيلوگرم بر سانتيمتر مربع مي باشد. لوله طويلي را در نظر بگيريد كه يك انتهاي آن بسته شده است، اگر اين لوله را پر از آب كرده و آن را بطور وارونه در تشك حاوي آب قرار دهيم، سطح آب در درون لوله رفته پايين مي آيد و اين عمل تا زماني كه فشار هواي خارج ( اتمسفر ) و فشار حاصل از ستون آب به درون لوله به يك اندازه برسند، ادامه خواهد يافت. به تجربه ديده شده است كه تعادل مذكور هنگامي حاصل مي گردد كه ارتفاع آب درون لوله برابر با 32 فوت ( 10 متر ) باشد.

بنابراين ستوني از آب به ارتفاع 10 متر، داراي فشاري معادل يك كيلوگرم بر سانتيمتر مربع است.

حال چنانچه لوله اي طويل را در يك انتها مسدود نموده و انتهاي ديگر آن را به ظرف حاوي آب وارد سازيم و  هواي درون لوله را تخليه كنيم، خواهيم ديد كه آب لوله با فشار اتمسفر ( يك كيلوگرم بر سانتيمتر مربع ) به طرف بالا حركت مي كند.

اگر بتوان تمام هواي درون لوله را تخليه نمود، سطح آب درون لوله تا ارتفاع 32 فوت بالا مي رود.انجام اين كار، يعني تخليه كامل هوا و صعود سطح آب به ارتفاع 10 متري امكان پذير نيست، چرا كه حدوداً در ارتفاع 6 تا 7/6 متر عمل بالا رفتن متوقف مي گردد و سطح آب به صورت ساكن، باقي مي ماند. علت اين امر وجود وزن ستون آب است كه در عمل تعادل فشار هواي بيرون و درون لوله مداخله نموده و اين عمل را تسريع مي  بخشد. اولين كار پمپ عبارت است از تخليه هوا از درون لوله مكش، اين عمل باعث مي شود كه فشار اتمسفر بتواند به مايعات فشار وارد نموده و آن ها را به قسمت چرخنده پمپ و يا پيستون هدايت نمايد. بايد بخاطر سپرد كه پمپ بايد حداكثر بين ارتفاع 6 تا 7/6 متري از سطح مايع قرار گيرد تا بتواند عمل جابجايي مايع را به خوبي انجام دهد.كـار دوم پمپ عبارت است از دادن انرژي به مواد سيال و هدايت آن ها از محفظـه پمپ ( محل قرار گرفتن قسمت چرخنده ) به مقصد نهائي.

     

انواع پمپ ها

بطور كلي پمپ ها را مي توان به دو دسته اصلي به شرح زير تنظيم نمود:

- پمپ هاي انتقال دهنده مايعات با حجم ثابت

- پمپ هاي سانتريفوژ

 

1- پمپ هاي انتقال دهنده مايعات به حجم ثابت

( POSITIVE   DISPLACEMENT   PUMPS )  

يكي ازخصوصيات اصلي اين پمپ ها اين است كه در زمانيكه پمپ مشغول كار مي باشد بايستي محلي براي تخليه مايع مكيده شده موجود باشد. اين نكته اي مهم و قابل توجه است و چنانچه شخص مسئول بهره برداري از پمپ بخواهد اقدام به بستن مجراي خروجي آن نمايد، بايد كاملاً مطمئن گردد كه مجراي خروجي ديگري براي تخليه مايع وجود دارد. در غير اين صورت بر روي قطعات پمپ فشار وارد شده و ممكن است كه منجر به سوختن الكتروموتور، ازكار افتادن پمپ، سوختن فيوز و تركيدن محفظه و لوله ها و ساير معايب ديگر شود.

اين نوع پمپ ها كلاً بر سه نوع مي باشند:

الف) پمپ پيستوني Piston  Pumps                 

اين نوع پمپ ها در طرح ها و اندازه هاي مختلف ساخته شده و در بسياري موارد از آن استفاده مي شود و بر حسب احتياج مي توان اين پمپ ها را به طريقي ساخت كه فشار زياد بوجود آورند و يا اينكه فقط عمل انتقال مايعات را بدون ايجاد فشار انجام دهند.

 

 

 

 

 

 

  

  

طرز عمل پيستوني

اين پمپ تشكيل شده است از سيلندر، پيستون، شير ورودي و شير خروجي. سطح پيستون بوسيله دسته اي بر روي چرخ دواري قرار گرفته و در جهت بالا و پايين حركت مي نماينـد. هنگام حركت پيستون به طرف بالا دريچه A در اثر مكش و برگشت جريان از مجراي خروجي بسته شده و در اثر مكش دريچه B باز و مايع به درون محفظه پمپ مكيده مي شود. هنگامي كه پيستون به طرف پايين حركت مي نمايد دريچه B بسته شده و دريچه A باز مي گردد و سيال محبوس در محفظه و تحت فشار پيستون به مجراي خروجـي انتقال مي يابد. تكرار اين عمـل سبب انتقال سيال از يك محل به محل ديگـر مي گردد.  

سيلندر بايد به نحوي آب بندي شده باشد كه مايع نتواند به خارج نشت نمايد. هر حركت رفت پيستون را يك ضربه و مسافتي را كه پيستون طي مي كند طول ضربه نامند. چون در پمپ هاي رفت و برگشتي جابجا شدن مايع به طور متناوب انجام مي گيرد لذا حركت مايع در لوله خروجي به صورت حركت ضرباتي خواهد بود. چون حركت ضرباتي به لوله خروجي و حتي دستگاه هاي ديگري كه در سر راه هستند، ضرباتي وارد مي نمايد، بايد تدبيري بكار برد كه شدت ضربه ناشي از متناوب بودن جريان را كم كند. يكي از راه هاي كم كردن شدت ضربه، بكار بردن مخزن پر از هوا در سرا راه خروجي پمپ هاي رفت و برگشتي است. مطابق شكل در حركت رفت پيستون و يا خروج مايع از پمپ، مقداري از مايع كه تحت فشار است هواي مخزن را فشرده و به مخزن وارد مي شود. در حركت برگشت پيستون فشار مايع پايين مي آيد و هواي فشرده داخل مخزن، مقدار مايعي را كه در حركت رفت وارد مخزن شده بود به خارج مي فرستد. در نتيجه مايع وارد لوله خروجي مي شود و بدين وسيله از شدت ضربه ناشي از حركت ضرباتي كاسته مي شود. مسئله مهم در بكار بردن مخزن هوا اين است كه امكان دارد هواي موجود در مخزن به مرور جذب آب شده از ميزان آن كاسته شود. اگر اين عمل همچنان ادامه يابد بدون اينكه هواي از دست رفته تأكين شود مخزن پر از آب شده و كار خود را انجام نخواهد داد. براي تأمين هوا بهتر است كه در قسمت بالاي مخزن يك شير يك طرفه كار گذاشت. يكي ديگر از راه هاي كم كردن شدت ضربه بكار بردن پمپ هاي دو ضربه اي است كه در شكا نشان داده شده است. پمپ هاي دو ضربه اي را به دليل كم كردن شدت ضربه و ظـرفيت بيشتر و تقريبـاً يكنواخت كردن جريان در خروجي بيشتر از پمپ هـاي يك ضربه اي بكار مي برند.

براي انتقال مايعات و مواد سيال از عمق هاي زياد معمولاً شير يك طرفه اي در مدخل مجراي ورودي پمپ قرار مي دهند كه اين شير مايع را در مجراي ورودي محبوس نموده، و با ريختن مقدار كمي آب در محفظه پمپ، در شروع عمل پمپ سهولت داده مي شود. چون امكان دارد كه در مايعات مواد زائي وجود داشته باشد. براي ممانعت از ورود اين مواد در مدخل مجراي ورودي پمپ محفظه اي مشبك كه معمولاً از توري ساخته شده، قرار مي دهند و چون لازم است هر چند مدت يك بار اين صافي ها را بازرسي نمود و در صورت كثيف بودن تميز نمايند اين توري به طريقي نصب مي گردد كه بتوان به سهولت به آن دسترسي حاصل نمود. در پمپ هاي بزرگ معمولاً اين صافي ها را كه قابل تعويض مي باشند درون گودالي كه Suction  Well ناميده مي شود قرار مي دهند.  

 

   

ب) پمپ هاي دنده اي Gear  Pumps

اين پمپ ها  نيز بمانند پمپ هاي رفت و برگشتي از گروه پمپ هاي انتقال دهنده با حجم ثابت هستند، با اين تفاوت كه طرح و ساختمان آن ها ساده تر و احتياج به شير يك طرفه مكش ندارند و جريان خروجي آن ها يكنواخت است. اين پمپ ها در اندازه هاي مختلف و با دنده هاي متفاوت ساخته مي شوند چون دنده ها ممكن است داراي دو يا چند دنده باشند.

چرخ دنده بوسيله محور دوار به حركت درآمده و پس از مكش مايع آن را تحت فشار گذاشته و به طرف خروجي مي راند. همان طور كه در شكل نشان داده شده است، مايع به وسيلهء دنده هايي كه آزاد هستند از ورودي به طرف خروجي برده مي شود. دنده هايي كه بـه ترتيب آزاد مي شوند خلاء جزئـي در مكش ايجاد كـرده و مايع سريع تر وارد دنده هاي آزاد مي گردد چون در اين نوع پمپ ها دنده ها خيلي به هم نزديك هستند اگر در كارگذاري آن ها دقت كافي نشود تماس دنده ها با يكديگر باعث خرابي آن ها خواهد شد. اين نكته مهمي است كه در مورد پمپ هاي دنده اي بايستي رعايت نمود، و هنگامي كه لازم است پمپ تحت تعمير قرار گيرد بايد دقت كافي نمود كه براي تعويض واشرها و ساير مصالح اين فواصل بطور ثابت و معين باقي بمانند.

بايد توجه داشت كه اين دنده ها همواره روغن كاري شده كه خشك عمل ننمايند و اگر مايع پمپ شونده خاصيت روغن كاري داشته باشد، عمر پمپ دوراني زياد مي شود.

اين پمپ ها براي ظرفيت هايي نسبتاً كم با فشار متوسط موارد استفاده زياد دارند.

 

       

  

 

ج) پمپ هاي تيغه اي  Vane  Pumps

نوع ديگر پمپ هاي انتقال دهنده با حجم ثابت كه از نظر اصول كاركرد با پمپ هاي چرخ دنده اي شباهت زيادي دارند پمپ هاي تيغه اي مي باشند. حركت اين پمپ ها دوراني بوده و نيروي محركه شان از الكترو موتورها تأمين مي گردد. تيغه ها كه داراي حركت خارج از مركز مي باشند مي توانند در داخل شيارهايي حركت رفت و برگشتي داشته باشند. با توجه به شكل تيغه وقتي كه به بالا مي رسد كاملاً داخل شيار جاي گرفته و همين كه از آن نقطه دور مي گردد در اثر فشار فنر داخل شيار بيرون آمده و سيال را از قسمت ورودي به طرف قسمت خروجي با خود مي برده. تيغه ها در اثر نيروي فشار فنري كه در پشت آن هاست همواره با جداره پمپ در تماس اند.

  

 

2- پمپ هاي سانتريفوژ ( CENTRIFUGAL   PUMPS )

ساختمان ايـن نوع پمپ هـا به صورتي است كه بر روي محور دوار ( در مركز پمپ ) پره هايـي قرار داده شـده كه بـا دوران خود مايعـات و مواد سيال را به اطراف پرتـاب مي نمايند. جدار اين پمپ به صورت حلزوني ساخته شده و مايع كه داراي سرعت نيز مي باشد از قسمت حلزوني به طرف مدخل خروجي پمپ رانده مي شود.

سيالي كه در اطراف پره ها موجود است در اثر حركت دوراني به محور به اطراف پرتاب شده و در نتيجه در اطراف محور خلاء ايجاد مي شود و بدين ترتيب سيال از مجراي ورودي به داخل محفظهء حلزوني شكل پمپ مكيده شده و از مجراي خروجي به خارج منتقل مي گردد.

راندمان پمپ به موقعيت قرار گرفتن پره هاي پمپ، فاصله آن از محفظه حلزوني شكل و سرعت حركت محور بستگي دارد. زاويه قرار گرفتن پره هاي پمپ ها نيز در بالا بردن راندمان پمپ مؤثر است. مثلاً چنانچه وضعيت پره هاي پمپ نسبت به مركز به صورت عمودي باشد راندمان پمپ كمتر از زماني است كه پره ها بطور مايل بوده و در جهت حركت مايع به صورت منحني قرار گرفته باشند.

به علت اينكه سيال در اثر حركت دوراني محور به اطراف پرتاب شده و در مركز پمپ خلاء ايجاد مي شود دهانه لوله ورودي در پمپ هاي سانتريفوژ در مركز قرار دارد تا با استفاده از خلاء ايجاد شده در اين محل انتقال سيال سريع تر و بهتر انجام بگيرد.

پمپ هاي گريز از مركز داراي دو امتياز برجسته مي باشند: اولاً جريان مايع در آن ها يكنواخت است. ثانياً اگر لولهء خروجي پمپ مسدود يا تنگ شود، فشار زيادي كه براي ساختمان پمپ مضر باشد توليد نكرده و بار آن به اندازه اي نمي رسد كه موتور محرك پمپ را از كار بيندازد.

براي بكار انداختن پمپ بايد هميشه محفظه آن را از مايع مورد پمپاژ پر نموده و هواي محبوس در محفظه را خالي نمود. اين عمل را آبگيري ( Priming ) مي نامند. هرگاه پمپ در سطحي پايين تر از مخزن حاوي مايع مورد استفاده واقع شود، لزومي به آبگيري نخواهد بود. ( به اين علت كه محفظه پمپ همواره پر از مايع بوده و در نتيجه محفظه خالي از هواست )

ساختمان پمپ هاي گريز از مركز در ابتدا بسيار ساده بوده و فقط شامل پره، پوسته و محور بودند و ليكن به علت نياز روز افزون به اين پمپ ها، به سرعت تكامل يافته و ساختمان آن ها پيچيده تر شد و قطعات ديگر به آن ها افزوده شدند از قبيل رنگ هاي سايشي، لائي هاي آب بندي، پره هاي ثابت براي هدايت بهتر آب در خروج از پرهء متحرك و ورود به محفظه حلزوني و غيره.

پره هاي پمپ هاي سانتريفوژ به سه دسته تقسيم مي گردند: باز، نيم باز و بسته.

 

  

 

 

 

   

مطالب متفرقه پيرامون پمپ ها

پمپ هاي ديگر

انواع متعددي از پمپ ها نيز وجود دارند كه به علت كمي استفاده از آن ها در صنعت فقط به ذكر نام آن ها مي پردازيم.

بعضي از اين پمپ ها عبارتند از: ديافراگمي ( Diaphragm ) توربيني ( Turbine ) و ونتوري ( Venturi ).

سيستم پمپ هاي زوجي

در جاهايي كه پمپ براي كار يك ايستگاه ضرورت دارد از دو پمپ به صورت زوجي استفاده مي شود يك پمپ هميشه كار مي كند و پمپ ديگر آماده بكار است كه چنانچه فشار از ميزان پيش بيني شده پايين تر آمد، شروع به كار مي كند.

اين پمپ ها در فواصل معين با يكديگر عوض مي شوند تا فرسودگي ياطاقان ها و غيره در آن ها يكسان انجام شود.

روغنكاري

روغنكاري به منظور كاهش فرسودگي و بالا بردن راندمان از نكاتي است كه بايستي كاملاً مورد توجه قرارگيرد. براي اطمينان از روغنكاري پمپ هابه اندازه كافي، بايد بازرسي هاي مرتب انجام شود و به دستورالعمل كار مراجعه گردد، تا اطمينان حاصل شود كه در روغنكاري هيچ نقطه اي فراموش نشده است.

هم محور بودن و آب بندي

ارتعاشات مي توانند اختلالات شديدي در پمپ ها بوجود آورند. شخص بازديد كننده ضمن بازديدهاي معمولي بايستي هر گونه حركت غير عادي را ملاحظه نموده و وجود آن را براي رفع نقص به قسمت تعميرات گزارش دهد. همچنين بايد رسيدگي شود كه نشت آب براي مرطوب نگهداشتن لائي آب بندي پمپ در پمپ هايي كه به اين نوع آب بندي احتياج دارند، كافي باشد.

فهرست زير عبارت است از اشكالات معمولي كه ممكن است در هر پمپي بوجود آيند. هر چند كه براي رفع نقص لازم است قسمت تعميرات اقدام نمايد، ولي شخص بازديد كننده ممكن است عللي را كه با چشم ديده شده و به آساني بازرسي مي شوند برطرف نمايد.

اشكالات معمولي

الف) نرسانيدن آب

1-       آب دار نبودن محفظه پمپ    2- كافي نبودن سرعت

3- ارتفاع زياد نقطه خروجي      4- ارتفاع زياد لوله مكش

5-      انسداد پره هايي كه آب را با فشار به خارج مي رانند   6- گردش در جهت غلط

ب) كم بودن ظرفيت

1- نفوذ هوا در قسمت آب بندي يا مكنده     2-كم بودن بي اندازه سرعت

3- ارتفاع زياد رانش   4-ارتفاع زياد مكش     5-انسداد موضعي پره هاي گردان

6- معايب مكانيكي    7- كوچكي يا مسدود بودن شير يك طرفه ورودي

8- غوطه ور نبودن شير يك طرفه ورودي در عمق كافي

  

ج) كم بودن بيش از حد فشار

1- كم بودن بيش از حد سرعت      2- وجود هوا در آ ب       3- معايب مكانيكي

 

د) كم شدن آب پس از بكار افتادن پمپ

1- نشت آب از لوله مكنده       2- مسدود شدن مدخل آبگير

3- بالا بودن زياد قسمت مكنده      4- وجود هوا يا گاز در آب

 

هـ) آبدهي بيش از حد پمپ

1- سرعت خيلي زياد      2- كمتر بودن ارتفاع از حد مقرر

 

و) ارتعاش پمپ

1- در يك امتداد نبودن محورها      2- محكم نبودن زيرسازي

3- پيدايش مانع يا عدم توازن موضعي در پره هاي گردان

4- معايب مكانيكي ( خميدگي محورها در نتيجه نبودن آن ها در يك امتداد ) 

مشکلات پمپ ها در حین کار عبارتند از

1- کاویتاسیون: که عبارت است از تشکیل و تر کیدن حبابهای بخار در آب در اثر عمل دینامیکی پمپ که علت اصلی آن رعایت نکردن حداکثر مجاز عمق مکش برای پمپ است علائم ایجاد آن در پمپ عبارتند از :لرزش ،صدای حاصل از ضربات هیدرولیکی ،ظهور حباب های بخار وگاز ،افت ارتفاع آبدهی پمپ و کاهش دبی پمپ ،عمل کاویتاسیون در قسمت مکش پمپ باعث ایجاد سایش و خوردگی های شدیدی می شود،بنابراین می بایست حتی الامکان نسبت به جابجائی پمپ اقدام کنیم و اگر این کار ممکن نباشد می توانیم بطرقی نظیر نصب یک پمپ مکش در ابتدای لوله مکش قبل از پمپ اصلی مشکل مذکور را مرتفع نمائیم .

   

  

2- ضربه قوچ: همانطور که میدانیم تغییر تغییرناگهانی سرعت جریان بصورت موج در امتداد لوله حرکت نموده وتغییر ممنتوم ناشی از آن باعث ایجاد فشار قابل ملاحظه ای میشود که چنانچه این فشار تعدیل نشود پمپی که می بایست حداقل 10 سال کار نماید در کمتر از 10 ماه از بین میرود.

برای کاهش آن بخصوص در زمان خاموش شدن پمپ راههای ذیل پیشنهاد میشود:

ایجاد شیر یکطرفه بر روی لوله رانش (البته شیر یکطرفه از خطرات ناشی از ضربه قوج مصون نیست و می بایست بطور متوسط هر یک ماه یکبار بازدید شود) ،نصب شیر اطمینان برای تنظیم فشار ، یکی از بهترین راههای کاهش ضربه قوج استفاده از یک محفظه هوا در مجاورت خط لوله که قسمت پائینی آن پر از آب بوده و قسمت بالائی آن هوای فشرده محبوس است می باشد،بدینترتیب که محفظه هوا را بهر شکل دلخواه هندسی می توان ساخت و بصورت افقی ،قائم یا کج نصب نمود ،وقتی پمپ بطور ناگهانی خاموش می شود هوای داخل محفظه انبساط می یابد و آب انتهای آنرا به لوله رانش منتقل میکند،شیر یکطرفه لوله رانش بسته میشود وموج برگشتی به داخل محفظه هوا جریان می یابد .


3- اگر پوسته پمپ ضمن کار داغ گردد ولی پمپ هیچ آبدهی نداشته باشد دلیل آن است که برای این پمپ فشار رانش خیلی بالا است (البته ممکن است در اثر کور شدن لوله پمپ نیز این اتفاق بیافتد)

 

4- اگر پمپ سردباشد ولی آبدهی نداشته باشد دلیل آن است که پمپ هواگرفته است


5- اگرپمپ مکش ندارد در حالیکه عقربه های فشار سنج بشدت می پرند،دلیل ایسنتکه هواگیری پمپ کامل نیست.

 

6- اگر پمپ مکش نداشته باشد و خلاءسنج خلع زیادی را نشان بدهد بدلیل اینستکه شیر پایاب(سوپاپ) خراب است یا برای پمپ مذکور سنگین است ،یا مقاومت لوله مکش زیاد می باشد و یا اینکه ارتفاع مکش زیاد است.

 

7- اگرپمپ کارکندو فشار سنج و خلاءسنج صفر نباشند ولی آبدهی وجود نداشته باشد دلیل آن مقاومت زیاد خطوط لوله است.

 

8- اگرآبدهی پمپ کمتر ازارتفاع محاسباتی باشد علت آن ممکن است به علت گرفتگی صافی یا پره های پمپ ،یا مشکل آبندی ،یا ارتفاع رانش خیلی زیاد و یا گردش غلط پروانه ها باشد.
9- اگر پمپ مدت کوتاهی کار کند ولی بلافاصله آبدهی آن قطع شود احتمالاً بعلت نشت هوا از اتصالات لوله مکش ،یا گرفتگی لوله ها و یا عدم استغراق کامل دهنه مکش باشد.


10- اگریاتاقانهای پمپ بیش از حد داغ نمایند(دمای آنها نباید بیش از 60- 70 درجه گرم شوند)علت آن عدم روغن کاری کافی پمپ یا عدم بالانس بودن محور پمپ و موتور ویا بعلت ساییدگی ناشی از کار زیاد میتواندباشد.

 

11- اگرشدت صدای موتور پمپ بیش از حد معمول باشد علت آن می تواند از دلایل اصلی آن سفتی بیش از حد کاسه نمد هایافاصله زیاد پروانه ها بعلت سائیدگی زیادمی باشد.

 

تهیه کننده : مجید بشیرخباز

منبع : http://www.novelmech.blogfa.com

 

نوشته شده توسط رسول زرنانی در |  لینک ثابت   • 

تاریخ شرکت بوئینگ

 

تاریخ شرکت بوئینگ را می‌توان به چند برهه تقسیم کرده و بررسی کرد.

قبل از دهه ۱۹۵۰

Model of Boeing's first plane, the B&W at Future of Flight Museum shop

این شرکت در سیاتل، در ایالت واشنگتن توسط ویلیام .ای بوئینگ در ۱۵ ماه ژوئیه سال ۱۹۱۶، تحت عنوان «شرکت محصولات و تولیدات هوایی اقیانوس آرام» طبق برنامه قبلی ۱۵ ژوئن سال ۱۹۱۶ با اولین پرواز یکی از دو B&W هواپیمای دریایی ساخته شده با کمک جرج کونراد وسترولتس مهندس ملوان ایالات متحده آمریکا تشکیل شد. در ۹ ماه مه سال ۱۹۱۷ این شرکت به عنوان «شرکت هواپیمایی بوئینگ» ثبت شد. ویلیام . ای. بوئینگ ، تحصیلات خود را در دانشگاه یله تمام کرده بود و در اول در صنعت چوب بری کار می‌کرد که در آن کار ثروتمند شد و اطلاعاتی درباره چوب و ساختار آن کسب کرد.این اطلاعات و معلومات ارزش خود را در طراحی‌های و سرهم بندی هواپیماها ثابت کرد و نشان داد.

در سال ۱۹۲۷، بوئینگ خط هوایی دایر کرد که به اسم حمل و نقل هوایی بوئینگ (BAT) نامیده می‌شد.یک سال بعد BAT به عنوان]] حمل و نقل هوایی اقیانوس آرام [[معروف شد و با شرکت هواپیمایی بوئینگ به صورت یک کمپانی ادغام شدند. این شرکت در سال ۱۹۲۹ اسم خود را به هواپیماسازی ایالات و اتحادیه حمل و نقل عوض کرد و رعایت اصول]] پرات & وایتنی،استانداردهای هامیلتون| استانداردهای صحیح شرکت هامیلتونو چانس ووگت را لازم دانست. سپس هواپیمایی ایالات شرکت حمل و نقل هوایی ملیرا در سال ۱۹۳۰ خریداری کرد..قانون پست هوایی [[مصوب ۱۹۳۴ که بودن خطوط هوایی و سازندگان و تولید کنندگان را تحت چتر یک اتحادیه قدغن می‌کرد ، باعث شد که این شرکت به سه شرکت کوچک‌تر تقسیم شود- شرکت هواپیمایی بوئینگ،]]خطوط هوایی ایالاتواتحادیه هواپیمایی ایالات و تکنولوژیهای ایالات[[. در نتیجه ویلیام بوئینگ سهام خود را فروخت.

بعد از مدت کوتاهی، یک قرارداد با شرکت]]خطوط هوایی جهانی پان امریکن[[، (Pan Am) به انجام رسید و تولید و ساخت شناورهای هوایی را آغاز و توسعه داد که برای حمل مسافر از راههاو فضاهای بالای اقیانوسها و قاره‌ها استفاده شود. اولین پرواز]] بوئینگ ۳۱۴| بوئینگ ۳۱۴ ملخ دار [[در ماه ژوئن سال ۱۹۳۸ بود . آن بزرگ‌ترین هواپیمای غیر نظامی در زمان خود بود که ظرفیت ۹۰ مسافر را در پرواز روزانه و ۴۰ مسافررا در پرواز شبانه داشت. یک سال بعد، اولین پرواز مسافری منظم از ایالات متحده آمریکا به]] بریتانیای کبیر| انگلستان [[بکار افتاد. در نتیجه بتدریج راههای هوایی دیگری باز شدند که بزودی شرکت پان امریکن توانست با بوئینگ ۳۱۴ به فواصل و مسافتهایی در سراسر جهان پرواز کند.

در سال ۱۹۳۸ شرکت بوئینگ کار برروی هواپیمای]] بوئینگ ۳۰۷| مدل ۳۰۷" استرالاینر[[.را تکمیل کرد. این اولین هواپیمای حمل و نقل با کابین دارای فشار بود و این هواپیما قابلیت پرواز درارتفاع جغرافیایی ۲۰۰۰۰ فیت &mdashکه بالاتر از محل بیشتر آشفتگی‌ها وتغییرات و تحولات جوی می‌باشد ، داشت

در طی]] جنگک جهانی دوم بوئینگ تعداد بیشمار و بسیار زیادی ازبمب افکنها [[را تولید کرد. بسیاری از کارگران آن زنان بودند که شوهران آنها به جنگ رفته بودند. در اول ماه مارس سال ۱۹۹۴تولید در همان مقیاس باقی ماند و بنابر همین منوال بیش از ۳۵۰ هواپیما در هر ماه ساخته شد. برای پیشگیری از حمله از طریق هوا ، محوطه تولید با وسایل و مواد سبز رنگ و به رنگ مزرعه پوشانده شد. در طی این سالهای جنگ شرکتهای هواپیمایی پیشقدم ایالات متحده آمریکا با همدیگر به تشریک مساعی پرداختند. هواپیمای بمب افکن طراحی شده توسط بوئینگ]] فورترس پروازکننده B-۱۷|B-۱۷ توسط شرکت لاکهید|شرکت هواپیماسازی لاکهید وشرکت هواپیماسازی داگلاس|شرکت هواپیمایی داگلاستکمیل و سوار شدند و هم‌زمان سوپرفورترسB-۲۹|B-۲۹ همچنین توسط شرکت هواپیماسازی بل| هواپیمایی بل وشرکت گلن. ال. مارتین[[ تکمیل و سوار شدند.

بوئینگ 377 استریتوکرویزر

بعد از جنگ، بیشتر سفارش‌ها برای بمب افکنها انصراف داده شدند و ۷۰۰۰۰ نفر که در شرکتهای هواپیمایی کار می‌کردند ، کار خود را از دست دادند.شرکت سعی کرد که این ضررو نقصان را سریعا با فروش ]]استراتوکرویزرخود ، یک هواپیمای لوکس چهار موتوره تجارتی ایرلاینر[[که از هواپیماهای B-۲۹ توسعه و تکمیل کرده بودند ، جبران کند. اما با وجود این فروش این مدل مطابق آنکه انتظار می‌رفت ، نبود و شرکت بوئینگ شروع به جستجوی فرصتهای دیگری برای غلبه براین وضعیت شد. این شرکت توانست هواپیماهای نظامی را برای حمل و نقل سربازان و]]سوخت گیری هوایی [[استفاده کند.

دهه ۱۹۵۰

در اواسط دهه ۱۹۵۰ تکنولوژی بطور مناسبی توسعه پیدا کرد که به شرکت بوئینگ امکان توسعه وتولید محصولات جدید را فراهم کرد. یکی از اولین آنها]] راکت کوتاه برد کنترل شونده بود که می‌توانست هواپیماهای دشمن را شناسایی و هدف قرار دهد. درآن موقع در زمان جنگ سرد[[یک حقیقت جدی برای زندگی شد و شرکت بوئینگ از تکنولوژی راکت کوتاه برد برای توسعه و تولید راکتها و موشکهای قاره پیما استفاده کرد.

در سال ۱۹۸۵، شرکت بوئینگ شروع به ارائه هواپیمای]] بوئینگ ۷۰۷|۷۰۷ اولین جت ایرلاینر تجارتی ایالات متحده آمریکا ، در پاسخ به، د . هاویلند کامت[[ ]]بریتانیای کبیر| انگلیسی، سود اویشن کاراوله، فرانسه| فرانسوی و توپولف ،اتحاد جماهیر شوروی،توپولف تی یو-۱۰۴| تی یو-۱۰۴ مدل «کامل»[[که از جمله اولین نسل هواپیماهای تجارتی جهان بودند ، کرد،. با ۷۰۷ ، یک هواپیمای چهار موتوره ، هواپیمای ۱۵۶ مسافری ، ایالات متحده آمریکا در صدر کشورهای تولید کننده هواپیماهای تجاری قرار گرفت. چند سال بعد ، بوئینگ دومین نوع این هواپیما ، بوئینگ ۷۲۰ را به تولیدان خود اضافه کرد که کمی سریعتر بود و برای فواصل کوتاهتری بود.. چندین سال بعد]] بوئینگ ۷۲۷|۷۲۷ [[هواپیمای تجاری دیگر که مشابه اندازه نوع قبلی بود ولی سه موتور داشت و برای راههای با حوزه متوسط طراحی شده بود را معرفی کرد. بوئینگ ۷۲۷ فورا به عنوان هواپیمای راحت ومناسب برای مسافر، خدمه و خطوط هوایی قبول شد. اگرچه تولید آن تا سال ۱۹۸۴ ادامه نیافت ، در آغاز قرن بیست و یکم نزدیک به ۱۳۰۰ فروند بوئینگ ۷۲۷ در خطوط هوایی جهان در سرویس و مشغول کار بودند.

دهه ۱۹۶۰

هلیکوپتر پیاسکی در سال ۱۹۶۰ به بوئینگ سفارش داده شد و توسط بخش ورتول برای ساخت آن اقدامات لازم به عمل آمد. روتور دوقلو شینوک CH-۴۷ که توسط ورتول تولید شد ، اولین پرواز خود را در سال ۱۹۶۱ انجام داد.این هلیکوپتر با نیروی بالابرنده قوی تا به امروز وسیله کاری و مناسب باقی مانده‌است. در سال ۱۹۶۴ ورتول همچنین شروع به تولید]] اسب دریایی CH-۴۶کرد

Boeing 737-300

در سال ۱۹۶۷، شرکت بوئینگ هواپیمای دیگری با حوزه پرواز متوسط و کوتاه، با دو موتور ]]بوئینگ ۷۳۷|۷۳۷ [[کرد. آن پرفروش ترین هواپیمای جت تجارتی جهان در تاریخ هوانوردی شد. بوئینگ ۷۳۷ هنوز تولید می‌شود و توسعه‌ها و پیشرفتهای مداومی برروی آن صورت می‌گیرد. چندین نوع آن اساسا]] ظرفیت صندلی[[ و حوزه پرواز آن توسعه و تکمیل شده‌اند

The 707 and 747 formed the backbone of many major airline fleets through the end of the 1970s.

جشنهای انجام شده برای اولین ]]بوئینگ ۷۴۷|۷۴۷-۱۰۰ در سال ۱۹۶۸ در کارخانه بزرگ و عظیم آن در اورت ، واشنگتن| اورت[[انجام گرفت که برای مدت یک ساعت از خانه بوئینگ در سئاتل هدایت شد. هواپیما اولین پرواز خود رایک سال بعد انجام داد . اولین پرواز تجاری آن در سال ۱۹۷۰ انجام شد. بوئینگ ۷۴۷ حوزه پرواز قاره پیما و ظرفیت صندلیهای بیشتری از هواپیمای بوئینگ قبلی داشت.

شرکت بوئینگ همچنین ضد زیردریایها را تولید و توسعه داد. خدمه پروازUSS High Point (PCH-۱)یک ضد زیردریایی تجربی بود. ضد زیردریاییهاUSS Tucumcari (PGH-۲)بیشتر موفق بود. فقط یکی از آنها ساخته شد اما آن در ویتنام و اروپا قبل از استفاده در سال ۱۹۷۲ سرویس دید.نوآوریهای جت آبی و کاملاً غوطه ور شونده مدلی برای ضد زیردریاییهای پگاسوس و جت‌های آبی در سال ۱۹۸۰ بود.توکومکاری و قایقهای بعدی در رنتون تولید شدند. هنگامی که ملوانان ضد زیردریایی‌ها از کار برکنار می‌شدند، سویفتهای شیرجه رو شکارچی و جتهای آبی هنوز در آسیا در خدمت بودند.

دهه ۱۹۷۰

در اوایل دهه ]]۱۹۷۰بوئینگ با بحران جدیدی روبرو شد. پروژه آپولو| برنامه آپولو [[که بوئینگ در آن بطور گسترده‌ای در دهه قبلی شرکت داشت ، تقریباً بطور کامل انصراف داده شد. یکبار دیگر بوئینگ امیدوار بود که این خسارت را با فروش هواپیماهای تجاری خود جبران کند. اما با وجود این ، در آن موقع رقابت شدیدی در صنعت خطوط هوایی در جریان بود بطوریکه بوئینگ نتوانست حتی یک سفارش در مدت یک سال بدست آورد.ریسک بوئینگ برای آینده ، تولید هواپیمای ۷۴۷ جدید تاخیر پیدا کرد و مواجه با هزینه‌های بالاتری از هزینه‌های پیش بینی شده گردید. مشکل دیگر در سال ۱۹۷۱]] کنگره ایالات متحده آمریکا| کنگره ایالات متحده آمریکا بود که تصمیم گرفت که حمایت مالی برای توسعه هواپیمای مافوق صوت،بوئینگ ۲۷۰|۲۷۰ را در پاسخ به کنکورد [[انگلیسی – فرنسوی که مواجه با توقف پروژه بودند ، متوقف کند شرکت مجبور بود که تعداد کارکنان خود را فقط در منطقه سئاتل به نیمی از آنها یعنی ۸۰۰۰۰ نفر کاهش دهد. در ژانویه سال ۱۹۷۰ اولین هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ ، چهار موتوره با حوزه پرواز طولانی تر ، اولین پرواز تجاری خود را انجام دهد. این هواپیمای معروف کاملاً شیوه پرواز را با ۴۵۰ مسافر]]ظرفیت صندلی و نشستن بیشتر [[و دکل بالایی آن عوض کرد. تا سال ۲۰۰۱ بوئینگ تنها شرکت سازنده هواپیما بود که چنین هواپیمایی تولید می‌کرد و نزدیک به ۱۴۰۰ واحد از آنها را تولید کرده بود.( حالا ایرباس]]ایرباس [[A۳۸۰|A۳۸۰ را که هنگام تولید بزرگ‌ترین هواپیمای عملیاتی و مورد استفاده بود، تولید می‌کند]. هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ تحت کارهای توسعه و پیشرفتی رفته‌است که آن را از نظر تکنولوژیکی مطابق روز نگهدارد. در طی دهه ۱۹۷۰ ، بوئینگ همچنین وسایل نقلیه با ریلهای کوچک را توسعه داد که در سان فرانسیسکو و بستن از آنها استفاده می‌شد. آنها موفقیت کمتری داشتند چونکه مدلهای مختلفی برای جایگزینی با آنها تا دهه ۲۰۰۰ انتخاب شدند.

دهه ۱۹۸۰

The narrowbody Boeing 757 replaced the 707 and 727.

در سال ۱۹۸۳، وضعیت اقتصادی شروع به بهبود کرد. شرکت بوئینگ یک هزارمین هواپیمای مسافری ۷۳۷ را تولید کرد.در طی سالهای فوق ، هواپیماهای تجاری و انواع نظامی وسایل اصلی خطوط هوایی و نیروهای نظامی شدند. همگام با افزایش مسافران ترافیک خطوط هوایی افزوده شد، رقابت اساسا از طرف ]]اروپا به عنوان شرکتهای جدید در تولید هواپیماهای تجاری ایرباس سخت تر و بیشتر شد بوئینگ مجبور بود که هواپیمای جدیدی ارائه کند و انواع یک سکانه بوئینگ ۷۵۷|۷۵۷توسعه یافت و بزرگ‌تر شد و به نوع دوسکانه بوئینگ ۷۶۷|۷۶۷ عوض شدند و انواع ارتقا داده شده ۷۳۷ بودند. یک پروژه مهم دراین دو سالبرنامه شاتل فضایی|شاتل فضایی [[بود که شرکت بوئینگ با تجربیاتی در مورد راکتهای فضایی در طی برنامه آپولو بدست آورده بود، درآن شرکت کرد.شرکت بوئینگ همچنین در مورد محصولات دیگری در زمینه برنامه‌های فضایی شرکت کرد و اولین مقاطعه کار برای]] ایستگاه فضایی بین المللی [[بود. درهمان زمان چندین پروژه نظامی به زیر تولید رفت، هلیکوپت کومانچی، (هلیکوپتر دارای ایراد که در دهه بیست و یکم هرگز به خط تولید نرفت) سیستم دفاع فضایی آونجر و نسل جدیدی از راکتها با برد کوتاه نیز تولید شدند. شرکت بوئینگ در ارتقا و توسعه تجهیزات نظامی موجود و توسعه انواع جدید خیلی فعال و کوشا بود.

 دهه ۱۹۹۰

Air France ۷۷۷-۳۰۰ER

در ماه آوریل ۱۹۹۴ ، شرکت بوئینگ هواپیمای جت تجاری بسیار مدرن دوموتوره ]]بوئینگ ۷۷۷|۷۷۷ با ظرفیت صندلی بیشتر [[بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ مسافر را در شکل سه کلاس استاندارد ، در بین ۷۶۷ و ۷۴۷ معرفی کرد. این هواپیمای دوموتوره با طولانی ترین مسافت پروازدر جهان ، بوئینگ ۷۷۷ که اولین هواپیمای بوئینگ با مشخصات]] سیستم کنترل پرواز هواپیما| پرواز با کابل [[بود و در پاسخ به ایرباس اروپایی بود که بداخل بازار سنتی بوئینگ داخل شده بود. این هواپیما عموماً به نام سه پایه هفتم نامیده می‌شود که نقطه عطفی به عنوان اولین هواپیمای کاملاً طراحی شده با استفاده از تکنیکهای]] طراحی کامپیوتری|[[CADبود. همچنین در اواسط دهه ۱۹۹۰ شرکت نوع تجدید شده ۷۳۷ بود که بنام نسل بعدی ۷۳۷ یا ۷۳۷/NG شناخته شده‌است. آن به عنوان هواپیمای با فروش فوق العاده و سریع در تاریخ هواپیمای بوئینگ معروف شد ودر]] ۲۰ ماه آوریلسال۲۰۰۶ از فروش نوع «کلاسیک ۷۳۷» مطابق سفارش ۷۹ هواپیما از خطوط هوایی جنوب غربی [[گذشت.خطهای « نسل بعدی ۷۳۷» که شامل ۷۳۷-۶۰۰، ۷۳۷-۷۰۰، ۷۳۷-۸۰۰ و۷۳۷-۹۰۰می‌شود.

در سال ۱۹۹۶ شرکت بوئینگ از شرکت هوا وفضای]] راک ول بین المللی| راک ول [[و واحدهای دفاعیی سفارشهایی دریافت کرد. محصولات راک ول به عنوان وسایل فرعی بوئینگ شدند که به اسم کمپانی بوئینگ آمریکای شمالی معروف شدند. یک سال بعد ، بوئینگ با شرکت]] مک دانل داگلاس ادغام شد. مطابق ادغام بین بوئینگ و مک دانل داگلاس ، شرکت مک دانل داگلاس MD-۹۵ به بوئینگ ۷۱۷|۷۱۷-۲۰۰[[تغییر نام پیدا کرد و تولید MD-۱۱ بعدا متوقف شد. شرکت بوئینگ هویت اتحادیه جدیدی با تکمیل این ادغام ، و با تهیه لوگو وآرم بوئینگ و نوع سبک سمبل مک دانل داگلاس رابرگزید که از لوگوی هواپیمای داگلاس در دهه ۱۹۵۰ مشتق می‌شد ، بخود گرفت.

دهه ۲۰۰۰

در سالهای اخیر بوئینگ با رقابت فزاینده‌ای از طرف ایرباس مواجه شده و مدلهای متوسط عمومی ( با کاهش هزینه‌های نگهداری و آموزش) ارائه کرده و آخرین تکنولوژی سیستم کنترل پرواز با کابل بکار گرفته شده‌است.از دهه ۱۹۷۰ ایرباس خانواده هواپیماهای خود را افزایش و گسترش داده تا جایی که آنها توانسته‌اند تقریباً همه هواچیماهایی در هر کلاس را ارائه کنند که بوئینگ تولید می‌کند. در حقیقت حالا ایرباس در بازارهای رقابت می‌کند که زمانی بوئینگ آنهارا در اختیار کامل خود داشت، برای مثال]] ایرباس [[A۳۲۰|A۳۲۰ به عنوان چند وسیله حمل و نقل| با هزینه اداره و کنترل پایین[[،( هواپیمایی که توسط این خطوط هوایی استفاده می‌شده بطور سنتی بوئینگ ۷۳۷ بود) وA۳۸۰ بازار خیلی بزرگ هواپیما را بخود اختصاص داده بود هواپیمای ۷۴۷ از رقابت با سذی‌های ۷۷۷-۳۰۰ بوئینگ دچار زحمت و مشکل بود.

اخیرا شرکت بوئینگ برای معرفی هواپیمای جدیدی طرح ریزی می‌کند]] بوئینگ ۷۸۷| «هواپیمای رویایی» ۷۸۷]] و چهار هواپیمای مختلف دیگربا حوزه پرواز فوق العاده زیاد که ]]بوئینگ ۷۷۷|۷۷۷-۲۰۰[[DLRو ۷۳۷-۹۰۰ER، ۷۳۷-۷۰۰ER و۷۴۷-۸ هستند.هواپیمای ۷۸۷ در اول توسط طراح ۷E۷ توسعه یافته بود. هواپیمای بوئینگ ۷۷۷-۲۰۰LR طولانی ترین حوزه پرواز هواپیماهای تجاری را داشت و اولین هواپیمایی بود که توانست نصف فضای اطراف کره زمین را در یکبار با محموله‌ای که هزینه آن پرداخت شده بود ، پرواز کرد و رکورد طولانی ترین پرواز هواپیماهای تجاری را با طی مسافت ۲۱۶۰۱ کیلومترکسب کرد. هواپیمای ۷۷۷-۲۰۰LR تستهای پرواز را تکمیل کرده و مدارک ومجوزهای لازم را با فروش اولین هواپیمااز این نوع را به]] خطوط هوایی بین المللی پاکستان[[،(PIA) در سال ۲۰۰۰ اخذ کرد. هواپیمای مدل ۷۳۷-۹۰۰ER بر طبق مدل ۷۳۷-۹۰۰Xکه نوع توسعه یافته ۷۳۷-۹۰۰ بود ساخته شده‌است. مدل اخیر ۷۳۷-۹۰۰ حوزه پرواز محدود تر و ظرفیت محدود تری داشت بطوریکه آن نمی‌توانست در وضعیت و شرایط جوی ناگوار ومه پرواز کند و همچنین ویژگی ثابت کلاس درجه دو را داشت. هواپیمای ۷۳۷-۹۰۰ER حوزه پرواز هواپیمای ۷۳۷-۹۰۰ER به حوزه پرواز مشابه ۷۳۷-۸۰۰که قابلیت پرواز با مسافرین بیشتر بعلاوه دو درب خروجی اضطراری اضافی راداشت ، ارائه می‌کرد.

در سال ۲۰۰۴ ، شرکت بوئینگ تولید هواپیمای ۷۵۷ را بعد از تولید وساخت ۱۰۵۵ فروند از آنها لغو کرد، که آخرین هواپیما به خطوط هوایی شانگهای در چین فروخته شد. این هواپیما خیلی پیشرفته ، مدل کشیده و بزرگ انواع هواپیماهای ۷۳۷ بودند که در اول با هواپیمای ۷۵۷ رقابت می‌کردند و هواپیمای جدید]] بوئینگ ۷۸۷|۷۸۷-۳ [[بعضی از بازارهای فوق العاده بوئینگ ۷۵۷ را بدست آورد. شرکت بوئینگ همچنین تولید هواپیمای ۷۱۷ را به جهت فروش کم ، لغو کرد و کمی بعد تولید بوئینگ ۷۶۷ هم به دلیل مشابه لغو شد. اما با وجود این ، اگر شرکت بوئینگ سعی می‌کرد که کنترات با تانکرهای جدید USAF رابرنده شود، برنامه هواپیماهای ۷۶۷ ممکن بود ادامه یابد و فروش خوبی داشته باشد. همچنین شرکت بوئینگ در حال ساختن یک هواپیمای بسیار پیشرفته ۷۴۷،]] ۷۴۷-۸است که می‌تواند رقابت بسیار نزدیکی با ایرباس A۳۸۰ داشته باشد.این هواپیما بطور غیر رسمی در نمایش هوایی پاریس [[در سال ۲۰۰۵ معرفی و نشان داده شد. هواپیمای ۷۴۷-۸ یک نوع هواپیمای کشیده و درازاست که کیفیت بالا و حوزه پرواز بیشتری دارد. مدلهای مسافری و باری آن ممکن است ۱۲ فیت و ۱۸ فیت از انواع ۷۴۷-۴۰۰ درازتر باشند.

در بیست و یکم ماه اوت سال ۲۰۰۶]] اسکای نیوز [[اعلام کرد که نسل بعدی هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۲ شامل قطعات دارای ایراد و خراب بوده‌اند. این گزارش مشخص می‌کرد که قطعات بدنه هوایی که توسط]] دوکومون[[ ساخته شده بودند توسط کارکنان بوئینگ قطعات دارای ایراد و خراب شناخته شدند اما شرکت بوئینگ اقدامی در مورد آنها به عمل نیاورد. شرکت بوئینگ اظهار داشت که این اظهارات «بدون دلیل و غیر موجه» بودند. [۱]

بوئینگ به خدمت به عنوان اولین مقاطعه کار ایستگاه بین المللی فضایی ادامه داده و تعداد زیادی از قطعات مهم و عمده را تولید کرده‌است.

 

نوشته شده توسط رسول زرنانی در |  لینک ثابت   • 

دانشکده

 

دانشکده صنعت هواپیمایی ایران،قدیمی ترین مرکز تربیت و تامین و بازسازی نیروی انسانی ماهر و متخصص صنعت هوایی غیر نظامی در کشور می‌باشد که از سال ۱۳۲۸،پیشگام اعتلای دانش مربوطه بوده و برنامه‌های خود را همسو با وزارت فرهنگ و آموزش عالی و ریز مواد درسی سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری (ایکائو) اجرا کرده‌است.

دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری،در چهار رشته تعمیر و نگهداری هواپیما،مراقبت پرواز،الکتریک و الکترونیک پروازی و مخابرات هواپیمایی،در مقاطع کارشناسی و کاردانی،مشغول تربیت کارشناسان مورد نیاز کشور،در صنعت هواپیمایی می‌باشد و بزودی دوره‌های کارشناسی ارشد نیز در این دانشکده دایر خواهد شد و برای رشد و ارتقای سطح دانش،علاقمندان به صنعت هواپیمایی،نسبت به دایر نمودن دوره‌های کوتاه مدت تخصصی،زبان انگلیسی و علوم پایه،اقدام گردیده‌است.

نوشته شده توسط رسول زرنانی در |  لینک ثابت   •